Met Mark op pad, het eerste parkdagje van het jaar zonder jas, en flammkuchen tussendoor als verdiende pauze
Afgelopen vrijdag stond Phantasialand op het programma, en eerlijk: als de zon zo lekker schijnt en je voor het eerst dit jaar je jas thuis kunt laten, dan begint zo'n dag al goed nog voor je het park binnenstapt. Mark, familie van ons, ging ook gezellig mee, en met z'n drieën hadden we maar één plan: zo veel mogelijk meters maken in de achtbanen die we hier zo geweldig vinden.
Wat we elke keer weer met dit park hebben, is dat de thematisering er zó dik op ligt dat je gewoon ergens anders bent. Je loopt van het ruige Klugheim zo het steampunk-sfeertje van Rookburgh in, en je gelooft op elk moment volledig dat je in die wereld staat. Phantasialand blijft een park dat je helemaal onderdompelt, en dat verveelt ons nooit.
De hoofdrol was vandaag voor twee oude bekenden: Taron en FLY. Het idee was simpel: pendelen tussen die twee, zo veel mogelijk ritjes, en niet te veel afdwalen. Taron is een achtbaan waar we niet over uitgepraat raken: dat tempo, die layout, de manier waarop hij door Klugheim raast. En FLY? FLY is voor ons gewoon nog steeds onze favoriet ter wereld. Die overgang van zittend naar liggend, de soundtrack, de snelheid dicht langs de muren en grond. Er is voor ons gewoon niks dat eraan tipt.
Tussen alle pendelritjes door pakten we Raik mee, vooral voor Mark, want die had hem nog nooit gedaan. Daarna Colorado Adventure, gewoon omdat die altijd leuk blijft: een beetje een Big Thunder Mountain op steroïden. Niet de meest spectaculaire attractie van het park, maar wel zo'n attractie die we elke keer weer willen meepakken.
Halverwege was de batterij wel even leeg, en dan weet je: tijd voor wat eten en dit keer, flammkuchen en milkshakes. Lekker even eten, in de zon, voor we weer terug de rij in doken. Precies het soort pauze waar een parkdag om vraagt.
We sloten de dag af met nog een rondje in Winja's Force, want hoe spectaculair de achtbanen ook zijn, Winja's hoort er voor ons gewoon bij. Een zachte, draaiende afsluiter na een dag vol pure adrenaline. Tegen de tijd dat we het park uitliepen waren we kapot, een beetje rood van de zon, en vooral enthousiast over hoe goed Phantasialand het nog steeds doet.
Eerste parkdagje zonder jas: geslaagd!
